Rzeźnicy

Zawód rzeźnika rozwinął się dopiero w XIII wieku, ponieważ wcześniej mieszczanie oraz chłopi trzymali i ubijali trzodę na własnych podwórkach. W późniejszych wiekach prowadziło to do konfliktu z zawodowymi rzeźnikami, gdyż umożliwiało dostawy i sprzedaż mięsa, pochodzącego spoza cechu.

Do głównych zadań rzeźnika należał ubój, ćwiartowanie i dzielenie mięsa na porcje oraz przechowywanie go poza miastem. Surowego mięsa nie można było wwozić do miasta, a sprzedaż domowa była surowa karana. Miało to zapobiec szerzeniu się chorób wywołanych przez stare lub źle przechowywane mięso.

Z czasem cech rzeźników zaczął dzielić się na różne specjalizacje. Na przykład rzeźników zajmujących się wyłącznie obróbką sadła i łoju, na tych zajmujących się ćwiartowaniem, konserwowaniem mięsa, jak i tych zajmujących się resztkami zabitego zwierzęcia takimi jak rogi, kopyta i śluz. Rzemiosło rzeźnicze dało również początek takim zawodom jak garbarze, rymarze i szewcy.

OSTRÓW LUBELSKI

 ŻyciePraca
Józef Kuczyński 1843-??-1882-1888-?
Marcin Łabęcki 1859-19001882-1900
Ludwik Łabęcki 1863-1952
Józef Łabęcki 1875-1942
Józef Piesto1877-??-1908-1909-?